Przychodnia weterynaryjna Feniks

Syndrom urologiczny kotów (SUK)

Syndrom urologiczny kotów (SUK)  jest to zespół objawów dotyczących stanów zapalnych dróg moczowych. Istnieje wiele czynników ryzyka predysponujących do problemów z drogami moczowymi. Przede wszystkim wymieniamy tu:

  • warunki środowiskowe
  • tryb życia (choroba ta jest częściej obserwowana u kotów mało aktywnych, jedzących suchą karmę i mających nadwagę)
  • płeć (częściej chorują kocury niż kotki; natomiast pogląd mówiący o tym, że kastrowane kocury chorują częściej niż niekastrowane jest nieprawdziwy)
  • wiek i rasa (choroba ta dotyka koty w różnym wieku i różnej rasy, aczkolwiek udowodniono, że najrzadziej chorują koty syjamskie, a najczęściej perskie)
  • pożywienie (wysoka zawartość niektórych mikroelementów w pokarmie może zwiększyć ryzyko wytrącania się w moczu kryształów)

Objawy syndromu urologicznego są dość charakterystyczne i właściciel raczej nie ma problemów z ich zauważeniem. Do najczęstszych objawów SUK zaliczamy:

  •  oddawanie moczu poza kuwetę
  • częste oddawanie moczu małymi porcjami, kropelkowanie
  • częste odwiedzanie kuwety i próby oddawania moczu
  • bolesne oddawanie moczu
  • krwiomocz
  • intensywne wylizywanie okolic prącia lub sromu a nawet całego brzucha
  • niechęć do zabawy, poruszania się, apatia
  • niechęć do jedzenia

Jeśli zauważymy podobne objawy u naszego zwierzaka powinniśmy jak najszybciej wybrać się z nim do lekarza weterynarii, ponieważ całkowite zatkanie cewki moczowej jest stanem groźnym dla zdrowia i życia kota. W ciągu doby może dojść do rozwoju mocznicy, czyli mogą pojawić się objawy związane z zatruciem organizmu produktami mocznika – kot staje się apatyczny, wymiotuje, nie ma apetytu; wtórnie dochodzi do ostrej niewydolności nerek i poważnych powikłań a nawet śmierci zwierzęcia.
Syndrom urologiczny kotów to objawy zapalenia pęcherza moczowego, w wyniku którego gromadzą się w świetle pęcherza złogi zbudowane ze złuszczających się komórek ściany pęcherza. Często w wyniku zaburzeń przemiany materii, wskutek nieodpowiedniej diety, predyspozycji genetycznych do złogów nabłonkowych dołączają się kryształy soli mineralnych (np. fosforany amonowo-magnezowe lub szczawiany wapnia), a powstający z nich “korek” zatyka światło cewki moczowej. Mocz gromadzi się w coraz bardziej rozciągającym się pęcherzu, ale nie może być wydalany przez zatkaną cewkę i pojawiają się objawy parcia oraz bólu.

dr wet  Maria Chmielewska

Zdjęcia i tekst stanowią własność Przychodni Feniks. Prosimy nie kopiować.

Powrót do góry
Pokaż/schowaj facebooka